niedziela, 4 marca 2012

Acana puppy&junior

PUPPY & JUNIOR - karma dla szczeniąt ras średnich

MATKA NATURA UKSZTAŁTOWAŁA WSZYSTKIE SZCZENIĘTA JAKO MIĘSOŻERCÓW - ICH DIETA POWINNA BYĆ BOGATA W ROŻNE GATUNKI MIES Z NIEWIELKA ILOŚCIĄ OWOCÓW, WARZYW I ROŚLIN.

Dlatego ACANA PUPPY & JUNIOR - pełna smakowitego białka - przygotowana jest z najlepszych mięsnych składników (60%) – świeży kurczak, całe jaja z lokalnych farm oraz świeży łosoś z North Vancouver Island - które są dostarczane ŚWIEŻE KAŻDEGO DNIA. Nigdy nie używamy składników mrożonych czy w inny sposób konserwowanych.
Duza zawartość białka i niewielka węglowodanów idealnie odzwierciedla naturalna dietę psów. ACANA nie zawiera pszenicy, kukurydzy i glutenu - składników, które często wywołują problemy trawienne u szczeniąt. Zamiast nich zawiera owoce, warzywa i owies - który dostarcza węglowodanów o niskim indeksie glikemicznym oraz jest bogaty w beta glukany, które perfekcyjnie nadają się dla wrażliwego żołądka Twojego szczeniaka. Świeży pacyficzny łosoś jest wybornym źródłem kwasów Omega-3 (DHA, EPA), które zapewniają zdrowa skórę, lśniącą sierść i wspomagają odporność. Dodatek ziół (jagody jałowca, korzeń prawoślazu) i morskich roślin dostarcza antyoksydantów, poprawia metabolizm oraz odżywia cały organizm.
Wysokiej klasy karma ACANA jest przygotowywana w naszej rodzinnej fabryce położonej w słonecznej Albercie z najlepszych i najświeższych składników pochodzących z Kanady. Przeczytaj nasz skład, a zgodzisz się, ze ACANA to naturalna i pyszna droga do tego, aby Twój pies był zdrowy i silny.



::.. Zabiegi pielęgnacyjne ..::
    Zabiegi pielęgnacyjne, czyli:
- toaleta oczu i uszu
- obcinanie pazurków
- mycie zębów
- pielęgnacja sierści

są bardzo ważnym elementem opieki nad psem i szczeniaka należy przyzwyczajać do nich od samego początku.
   
Pies powinien poddawać się tym zabiegom bez protestu. "Buntowanie się" jest najczęściej nie tyle objawem bólu, co nieposłuszeństwa i zwykle stanowi pierwszy sygnał o niepodporządkowaniu psa.
OCZY, USZY i PAZURKI
   
Niewielką ilość wydzieliny zbierającej się w kąciku oka lub na małżowinie usznej należy usuwać watką, suchą lub zwilżoną specjalnym płynem. Nadmierna ilość wydzieliny z oczu lub uszu jest zawsze objawem chorobowym i wymaga konsultacji z lekarzem weterynarii.
   
Długość pazurków należy regularnie sprawdzać i jeśli pies sam nie ściera ich dostatecznie (zazwyczaj psy chodząc po twardej powierzchni - np. po chodniku czy asfalcie na każdym spacerze same ścierają pazurki), należy je obcinać przy użyciu specjalnych nożyczek (z pierwszym obcinaniem można zgłosić się do lekarza weterynarii, aby pokazał jak to wykonać, jednak za kolejnymi razami można to spokojnie zrobić samemu).
ZĘBY
   
W wieku około 4 miesięcy szczenięta mają jeszcze mleczne zęby, nie wymagające żadnych zabiegów. Dobrze jednak od samego początku przyzwyczajać pieska o tego, że ogląda mu się jamę ustną (jeżeli mamy zamiar wystawiać naszego psiaka na wystawach, koniecznie musimy go przyzwyczaić do tego, że obcy ludzie będą oglądać jego uzębienie).
SIERŚĆ
   
Szczenięca sierść jest bardziej miękka od sierści psów dorosłych i krótsza, dlatego nie wymaga czesania. Mimo to należy szczeniaka już teraz przyzwyczajać do szczotkowania. Jeżeli szczotkujemy psa w okresie, w którym nie linieje, najlepiej jest używać szczotki z końskiego włosia. Pieska liniejącego wyczesujemy z kłaków  szczotką 'drucianą' lub taką, która kształtem przypomina grabki :P.
ŻYWIENIE
   
Zabierając szczenię od hodowcy, trzeba dowiedzieć się, jak było żywione, aby nie narażać delikatnego przewodu pokarmowego na gwałtowne zmiany. Jeśli to możliwe, dobrze jest wziąć od hodowcy kilka porcji karmy.
   
Szczeniętom w wieku od 8 do 12 tygodni dzienna dawkę pokarmu dzieli się na 4-6 posiłków, w zależności od indywidualnych potrzeb pieska.
   
Jeżeli szczeniaczek dostanie biegunki, trzeba go trochę przegłodzić. Jednak gdy będzie ona trwała więcej niż 2 dni, najlepiej skonsultować się z lekarzem weterynarii. 
Wychowanie, pielęgnacja i żywienie
::.. Wybór szczeniaka ..::
Gdy znaleźliśmy odpowiedniego szczeniaka, należy sprawdzić kilka podstawowych rzeczy.
-         Oczy powinny być bystre i czujne, bez żadnej wydzieliny czy katarakty.
-         Skóra i uszy powinny być czyste i ładnie pachnieć.
-         Kał w kojcu powinien mieć odpowiedni kształt.
-         Należy ustalić czy żeby szczenięcia są odpowiednio ustawione i czy jest ich tyle, ile powinno być w tym wieku.
-         Jeśli to pies, to należy ustalić, czy ma dwa jądra.
-         Czy tułów szczeniaka ma odpowiednie proporcje?
-         Zdrowy szczeniak jest często cięższy niż na to wygląda, ale nie powinien być gruby.
::.. Żywienie ..::
Do 6 miesięcy szczenięta dostają 3 posiłki dziennie, a potem 2 do wieku 9 miesięcy. Karmienie psa 2 razy dziennie lub zredukowanie żywienia do jednego posiłku zależy częściowo od okoliczności, a częściowo od psa. Na ogół mniejsze psy jedzą lepiej, gdy dostają dwa posiłki dziennie. (Haszczaki znane są z robienia sobie głodówek, także kiedy nie je przez pewien czas, nie należy się tym nadmiernie przejmować, chyba że zaczyna być to zjawiskiem niepokojącym – wówczas najlepiej skonsultować się z lekarzem weterynarii.)
PRAWIDŁOWE PODEJŚCIE DOŻYWIENIA
      Żadnemu szczeniakowi nie można stwarzać okazji do marudzenia przy jedzeniu. Należy mu pokazać pokarm i spokojnie go zostawić. Nie można oczekiwać od szczeniaka, że sam znajdzie jedzenie, gdy się je postawi. Przeznaczamy 20-30 min. na zjedzenie i zabieramy miskę. Resztki można czasem przykryć, wstawić do lodówki i podać ponownie przy następnym karmieniu, uzupełnione ewentualnie odrobiną sosu lub rosołu. I znowu zabieramy jedzenie po 20-30 min., bo zrobi się suche i bez smaku. Należy pamiętać o tym, że domownicy zawsze jedzą pierwsi, a dopiero później posiłek może otrzymać psiak.
::.. Wybór obroży i smyczy ..::
Dla psów rasy Siberian husky można zakupić zwykłą obrożę – skórzaną lub z taśmy (broń Boże kolczatkę lub łańcuszek) lub szelki (należy wówczas pamiętać, że pies mając szelki chce ciągnąc i nie powinno się wówczas go za to karać – w końcu jest to rasa zaprzęgowa). Jednak dla szczeniaka najlepszym rozwiązaniem na początek będzie zwykła cienka obroża. Należy uważać aby nie była zaciśnięta zbyt mocno – powinno móc się wsunąć pod nią kilka palców.
Smycze są na ogół wykonane z linki, skóry, łańcuszka, taśmy. Dla haszczaków również najbardziej polecałabym smycz z taśmy. Jeśli mamy zamiar w przyszłości biegać z psem, można sprawić sobie smycz specjalnie do tego przystosowaną, jednak na początek powinna wystarczyć zwykła smycz-taśma
NAUKA ZAŁATWIANIA SIĘ POZA DOMEM
Jeżeli większość czasu spędzamy w domu, a wyjście na dwór jest łatwe, to jest najprostsza metoda.
Trzeba wyprowadzić szczenię na zewnątrz, gdy tylko się obudzi, po każdym posiłku, po każdej aktywnej zabawie i jeśli nie wypróżniło się przez dłuższy czas, lub jeśli zauważymy sygnały, że ma zamiar to zrobić. Zamiast wynosić szczeniaka, pozwólmy mu raczej pójść z nami, ponieważ w ten sposób pozna drogę i nauczy się podchodzić do drzwi, gdy będzie chciał wyjść.
NAUKA ZAŁATWIANIA SIĘ NA GAZECIE
    Jeśli mieszkamy w budynku wielorodzinnym, w domu jednorodzinnym wielopiętrowym lub nie ma nas przez większa część dnia, takie szkolenie jest najodpowiedniejsze.
Malutkie Pinczerki które się dopiero urodziły

czwartek, 1 marca 2012

polecam blog Pinczer miniaturowy Amelka "suczka o dwóch profilach"

Najwspanialsza chwila


Wielkimi krokami nadchodzi jedna z najwspanialszych chwil w Waszym życiu - juz za parę dni odbierzecie swojego malutkiego szczeniaka od hodowców i od tej chwili to Wy będziecie dla niego najważniejszymi osobami w życiu. Na ten moment trzeba się bardzo dobrze przygotować, wszystko trzeba zapiąć na ostatni guzik, tak żeby uniknąć potem wielu problemów. Ze szczeniakiem jak z dzieckiem - przed jego pojawieniem się, wiele rzeczy trzeba w domu pozmieniać i zakupić.

Na kilkanaście dni przed pojechaniem po swojego malucha należy udać się do sklepu i wybrać następujące rzeczy:
1. obroża - dla małego najwygodniejsza będzie lekka parciana lub skórzana obroża podszyta miękką skórą. Na pewno nie powinna to być obroża metalowa, ponieważ jest ciężka i nie posiada najczęściej możliwości regulacji.

2. smycz - najlepiej jeśli pierwsza smycz jest smyczą z liny lub taśmy z możliwością dostosowywania trzech długości. W przeciwieństwie do smyczy skórzanych ani zapachem ani smakiem nie prowokuje szczenięcia do jej gryzienia. Nie polecam smyczy automatycznej.

3. legowisko - nie wskazane jest kupowanie drogiego posłania dla psa ani w formie pontonów, ani koszy wiklinowych. Szczeniaki bardzo lubią obgryzać swoje posłanie i szkoda wydawać pieniędzy na coś co zostanie zjedzone w parę tygodni. Najlepszy powinien być gruby koc lub stary materac obłożony kocem. Ważne żeby posłanie było dla szczeniaka jego azylem, nie wolno go na nim karać. Poza tym powinno się znajdować w takim miejscu, żeby pies mógł obserwować co się dzieje w domu.

4. miski - przynajmniej dwie, jedna na wodę, jedna na karmę. Docelowo najlepsze są miski stalowe bo mimo że drogie, to są estetyczne, łatwo je myć i dezynfekować, a przede wszystkim są nie do zdarcia. Ważne aby miska była nieco za duża niż za mała - regułą jest, że porcja jedzenia zajmuje nie więcej niż połowę miski.

5. szczotka, grzebień - szczenię trzeba czesać jak najczęściej, żeby pozbyć się sierści szczenięcej. Najlepsze do tych zabiegów są szczotki z naturalnego włosia i grzebień z szeroko rozstawionymi i obracającymi się igłami.

6. obroża przeciw kleszczom - szczególnie ważna, jeśli nabywa się szczenię w okresie wiosennym lub letnim. Najlepiej aby obrożę lub inny preparat na kleszcze polecił nam weterynarz

7. szampon dla szczeniąt - na ryku jest duży wybór różnego rodzaju szamponów, należy zwrócić uwagę na to, żeby nie kupić szamponu dla dorosłych psów.

8. nagrody - tu należy zdać się na gust psa. Wybór psich smakołyków jest ogromny, jedne psiaki lubią wyszukane ciasteczka z witaminkami, inne zwykłe Froliki. Ważne jest aby smakołyki mieć zawsze pod ręką, żeby móc w odpowiednim momencie nagradzać pozytywne zachowania psa.

9. zabawki - wybór psich zabawek na rynku jest również ogromny. Warte polecenia są wszelkiego rodzaju sznury z węzłami, szmaty najlepiej skórzane, piłeczki na sznurku.

10. karma - na początek najlepsza będzie karma, którą szczenię dostawało u hodowcy, z czasem można ją zmieniać, pamiętając o tym, że każda zmiana może powodować przejściowe kłopoty żołądkowe u psa.

11. preparaty witaminowe - dobra karma dla szczeniąt ma w swoim składzie kompletny zestaw składników potrzebnych dla prawidłowego rozwoju. Dodatkowe preparaty witaminowe należy podawać po konsultacji z weterynarzem. Przy karmie z najwyższej półki (np. Eukanuba, Hills, Purina, Royal Canin, Bosh) nie należy podawać małemu hovawartowi wapna (będzie je potrzebował dopiero w okresie wymiany zębów), można podawać Vit. C i tran w kapsułkach (zwiększają odporność i poprawiają włos).

12. ręczniki papierowe, gazety - szczególnie ręczniki papierowe sa przydatne w utrzymaniu czystości w domu.


Kiedy mamy już za sobą zakupy, trzeba zabrać się za przygotowanie domu na przybycie nowego członka rodziny.

Na początek zanim przystąpimy do pracy najlepiej zastanowić się jaką przestrzeń przeznaczymy dla psa. Czy będzie mógł on biegać po całym domu, czy zabronimy mu wchodzić do sypialni, czy chcemy aby mieszkał jedynie na dworze. Na co trzeba zwrócić uwagę na tym etapie:

Jeżeli ktoś chciałby, aby jego pies mieszkał tylko i wyłącznie na dworze, na pewno nie powinien kupować psa zimą . A poza tym wydaje mi się, że dla malutkiego szczeniaka dopiero co oddzielonego od mamy i rodzeństwa kenel czy buda nie jest najlepszym miejscem. Szczeniak potrzebuje jak najwięcej kontaktu z człowiekiem i zamykanie go w kojcu jest po prostu bezduszne. Z czasem jak podrośnie, można go powoli przyzwyczajać do przebywania non stop na dworze, ale zawsze powinien mieć wolny dostęp do nas.
Jeżeli w domu mieszkają dzieci, dobrze byłoby, aby szczeniak nie miał dostępu do ich pokojów. Najlepiej w drzwiach powstawiać bramki uniemożliwiające szczeniakowi wkroczenie do takiego przybytku zabawy.

Jeżeli mieszkamy w piętrowym domu, powinniśmy uniemożliwić szczeniakowi chodzenie po schodach a właściwie schodzenie z nich. Trzeba jak najbardziej dbać o słabiutkie jeszcze stawy biodrowe malucha. Trzeba za zasadę przyjąć, że tak długo jak jesteśmy w stanie, psa ze schodów znosimy.


Jeśli ustaliliśmy już gdzie szczeniak będzie spędzał czas pora na przygotowanie podłóg. W tym przypadku musimy zastanowić się nad następującymi sprawami:

Najprawdopodobniej nasz wymarzony pies nie będzie jeszcze umiał sygnalizować swoich potrzeb związanych z załatwianiem. Dlatego trzeba nastawić się, że albo usuniemy na jakiś czas z domu wszelkie dywany albo musimy liczyć się z różnymi niespodziankami. Generalnie szczeniak bardzo szybko uczą się czystości. Trzeba jednak pamiętać, aby jak najczęściej wyprowadzać psa na zewnątrz i nagradzać go za załatwianie się tam. Jeśli pies załatwi się w domu, nie powinien zostać za to ukarany - to jest nasza, a nie jego wina, ponieważ to my nie dopilnowaliśmy, żeby maluch miał możliwość załatwić się na dworze.

Zanim wprowadzimy szczeniaka pierwszy raz do domu, pozwólmy mu się załatwić na podwórku. W przeciwnym razie szczenię załatwi się w domu i bardzo często chętnie będzie w tym samym miejscu załatwiało się później. Psa trzeba wyprowadzić po każdym posiłku, zabawie i obudzeniu się.

W przypadku psów o długiej sierści: posiadacze dywanów i wykładzin muszą się liczyć z bardzo częstym odkurzaniem, albo muszą się przyzwyczaić do tego, że ich dywan będzie miał czarny bądź blond "nalot".
Każdy najmniejszy chodniczek czy dywanik z frędzelkami może stać się nową wspaniałą i dość niebezpieczną zabawką dla szczeniaka.

Przy tym temacie trzeba wspomnieć również o problemie pogryzionych butów. Jeśli nie chcemy aby nasz szczeniak polubił zabawę w obgryzanie butów, nigdy od momentu pojawienia się go w domu nie dajmy mu szansy załapania się na tę przyjemność. W okresie szczenięcym wszystkie buty muszą być pochowane tak, aby szczeniak ich nie dosięgnął. Dużo łatwiej jest nie dopuścić do określonego zachowania, niż później psa tego zachowania oduczyć.


Kolejne problemy dotyczą mebli i ścian w domu. Zwróćcie uwagę na następujące rzeczy:

Szczeniak gryzie meble najprawdopodobniej z dwóch powodów. Albo swędzą go zęby albo się nudzi. W obu tych przypadkach najlepiej podsuwać mu do zabawy takie zabawki, które bądź ukoją swędzenie , bądź szczeniaka zaciekawią.
W mieszkaniu, w którym mieszka pies, najlepiej sprawdzają się ściany pokryte dobrymi farbami, które można myć. W przypadku tapet dobrze jest popodklejać wszystkie odstające ich części, w przeciwnym razie możemy przyjść do domu i zobaczyć tapetę porwaną na drobniutkie cząsteczki.

Na rynku dostępne są preparaty, które mają zniechęcać psa do gryzienia mebli. Testowaliśmy jeden - mojemu psu bardzo smakował.

Na koniec kilka uwag ogólnych:
Na przybycie szczeniaka trzeba przygotować się psychicznie. Dobrze poczytać odpowiednią literaturę. Dzięki niemu nic już nas nie zaskoczy. Trzeba pamiętać, że szczeniak potrzebuje na początku mnóstwo naszej uwagi i kontaktu z nami. Na pierwsze tygodnie pobytu szczeniaka w domu najlepiej wziąć chociaż parę dni urlopu, tak aby móc poświęcić mu maksimum naszej uwagi.

Jeśli szczeniak musi od początku zostawać sam w domu, najlepiej zostawiać go w klatce/kojcu. Tam i on będzie czuł się bezpiecznie i my będziemy pewni, że podczas naszej nieobecności nic nie nabroi. Ta klatka powinna być jego azylem. Poza tym do zostawania w samotności trzeba szczeniaka przyzwyczajać stopniowo. Najpierw zostawiamy go na kilka minut i powoli zwiększamy ten czas.

Najważniejsze są pierwsze tygodnie pobytu szczeniaka z nami, nie wolno dopuścić do tego aby nasz pies "nauczył się", a potem utrwalił sobie jakieś niepożądane zachowania. Trzeba, jeśli to możliwe, wręcz nie spuszczać go z oczu, nagradzać pozytywne zachowania , a nie dopuszczać do złych. Jeżeli pozwolimy aby zrobił coś "niedobrego" to trudno nam to będzie potem "wyplenić". Polecam także książkę "Młody pies w  domu" i "Poradnik podstawowego szkolenia psów".

Ciasteczka dla psów


Składniki
3 jajka
1/3 szklanki oleju
0.5 kg wątróbki drobiowej
1 ząbek czosnku,
ok 2 szklanek mąki

Wątróbkowe ciasteczka dla psa





Jajka należy ubić, następnie wlewamy olej i dokładnie miksujemy. Dodajemy czosnek i wątróbkę wcześniej przekręconą przez maszynkę do mięsa .Dodajemy tyle mąki, żeby mieć gęstość przeciętnego ciasta (niezbyt płynne). Smarujemy blachę olejem i wykładamy na nią gotową masę.
Pieczemy w piekarniku w temp 220 stopni ok 15-30 minut.
Kiedy powierzchnia jest sucha i zaczyna się rumienić na brzegach, sprawdzamy patyczkiem czy masa jest już upieczona. Następnie kroimy ciasto na kawałki i wykładamy do wystygnięcia. Jeżeli chcemy żeby ciasteczka były bardziej suche i twarde, wkładamy kawałki na blachę i suszymy w lekko ciepłym piekarniku ok. 30 minut.
Podobnie jak ciasteczka serowe przechowujemy w lodówce lub zamrażalniku. Pychotka

Idealny pies


Każdy z nas marzy o tym, aby jego pies był psem idealnym, najlepiej czytającym w myślach właścicielowi. Takie rzeczy zdarzają się niestety jedynie w filmach, a o to, aby nasz pies był idealny lub choć przypominający ideał zachowania, właściciel musi zadbać sam poprzez odpowiednie metody wychowawcze. Ważne jest, aby pamiętać, że pies musi mieć zaufanie do właściciela, jest wtedy najgrzeczniejszy i najlepiej wykonuje polecenia – zaufanie jest też konieczne, jeśli chcemy pracować z naszym psem i uczyć go czegokolwiek. Nie możemy więc stosować przemocy fizycznej, bicia psa czy sprawiania mu bólu innymi metodami. Takie zachowanie sprawi, że pies zaczyna się bać, nie ufa nam, zaś jego strach może przerodzić się z czasem w agresję lękową. Psa należy wychowywać z cierpliwością i wyrozumiałością, bowiem pies nie robi nam na złość swoim zachowaniem, a po prostu robi to, na co mu pozwalamy, dlatego najlepiej jest pokazać mu pozytywnymi metodami, jakie zachowania chwalimy i nagradzamy, a jakie nie. Chwalenie zachowań pożądanych powoduje, że pies straci zainteresowanie zachowaniami przez nas nie pochwalanymi i nie nagradzanymi, dzięki czemu będzie stawał się nie tylko grzeczniejszy, ale i bardziej z nami związany.
Nauka czystości
Szczeniak, który trafi do nas w czasie między 8 a 12 tygodniem życia, nie będzie prawdopodobnie potrafił jeszcze dać znać, że chce wyjść za potrzebą, a także będzie załatwiał się częściej niż dorosły pies. Aby nauczyć go załatwiania się na dworze i dawania znać, kiedy chce wyjść, należy uzbroić się w cierpliwość i wyrozumiałość – szczeniak jest jeszcze bardzo mały i nie zawsze będzie wiedział, czego od niego chcemy.
Najlepiej jest zapamiętać kilka zasad, które pomogą nam w nauczeniu psiaka czystości. Na pewno szczenię będzie chciało się załatwić zaraz po obudzeniu, po jedzeniu, po zabawie i przed położeniem się spać – wtedy należy zanieść je w miejsce, gdzie chcemy, aby się załatwiało, czy to na dwór, czy na przygotowaną w mieszkaniu matę, która przez jakiś czas ma spełniać funkcję toalety. Dodatkowo, należy nagradzać szczenię za każde załatwienie się w miejscu do tego przeznaczonym, ale nie stosować żadnych kar, jeśli załatwi się gdzie indziej – nie robi tego złośliwie, na razie po prostu się uczy. Musimy pamiętać, że do uzyskania przez psiaka odporności po cyklu szczepień nie powinniśmy wychodzić z nim na dwór. Najlepiej skonsultować się z prowadzącym lekarzem weterynarii, kiedy możemy rozpocząć spacery bez narażania zdrowia psiaka.
Psa można uczyć na dwa sposoby – najpierw załatwiania się na macie, a potem na dworze, albo od razu na dworze. Nie należy uczyć szczeniaka zarówno jednego, jak i drugiego na raz, bowiem nie będzie on wiedział, czego właściciel tak naprawdę wymaga. Jeśli uczymy psa załatwiania się na macie, powinna to być mata położona w miejscu, w którym nie przeszkadzałaby ona właścicielom, a jednocześnie pozwalała szczeniakowi na kilkakrotne chodzenie w kółko, w celu wybrania najlepszej pozycji i wygniecenia maty. Sama mata powinna być regularnie wymieniana, jednak kładziona w tym samym miejscu – tutaj zanosimy szczeniaka po jedzeniu, przed i po śnie, a także po zabawie. Kiedy zobaczymy, że pies zaczyna się załatwiać w innym miejscu, należy klasnąć, aby zwrócić jego uwagę oraz zanieść go w miejsce, gdzie powinien się załatwić; nie należy go bić ani szarpać. Jeśli pies skończy się załatwiać, należy go pochwalić, ale trzeba pamiętać, żeby go nie karać, jeśli załatwi się w innym miejscu. Podobnie, jeśli pies załatwi się pod naszą nieobecność w innym miejscu niż powinien, nie powinniśmy wyznaczać mu kary ani poprzez bicie, ani tym bardziej poprzez krzyczenie na niego czy wkładanie nosa w odchody – pies nie dość, że nie będzie wiedział, o co właściwie nam chodzi, to jeszcze dodatkowo przestraszy się, przestanie nam ufać i zatraci poczucie, że w swoim bezpośrednim otoczeniu powinien zachować przede wszystkim czystość.
Kiedy szczeniak będzie mógł już wychodzić na dwór, czyli kiedy miną dwa tygodnie od zakończenia cyklu szczepień, można zaczynać uczyć go załatwiania się na dworze, podczas regularnych spacerów. Ułatwione zadanie mają ci właściciele, którzy posiadają dom z ogrodem – mają bowiem łatwiejszy i szybszy dostęp do trawnika, jeśli tylko zauważą, że szczenię potrzebuje wyjść. Nie muszą w ten sposób stosować mat, a od razu uczą psa załatwiania się na dworze. Kiedy masz pies opanuje już załatwianie się na dworze, można zrezygnować z maty, zaś miejsce, gdzie mata się znajdowała, należy odkazić, by skutecznie zabić wszystkie zapachy. Trzeba jednak pamiętać, aby nie odkażać tego miejsca preparatami, które zawierają amoniak. Pamiętajmy także, żeby po naszym pupilu posprzątać, jeśli załatwia się na miejskim trawniku lub chodniku, nie każdy ma ochotę iść na spacer, czy do pracy drogą "usianą" psimi odchodami.


Nauka komend
Szczenięta bardzo chętnie i szybko się uczą, najczęściej poprzez zabawę, dlatego właśnie łatwiej jest od nich niż od starszych psów egzekwować umiejętności wykonywania komend. Komendy powinny pierwszą rzeczą, jakiej uczymy psa – tym bardziej, że na początku nie będziemy w stanie wychodzić ze szczeniakiem na spacery, skoro nie ma zakończonego cyklu szczepień.
Pierwszą komendą, jakiej powinniśmy nauczyć psa, jest komenda „zostaw”. Komenda ta przydaje się zarówno podczas oduczania psa gryzienia określonych rzeczy w domu, jak i podczas oduczania psa jedzenia na spacerach różnych rzeczy. Komendę tę można wywołać u psa, mówiąc „zostaw” i zabierając psu rzecz, którą próbuje gryźć, czy zjeść. Podobnie można postępować, ćwicząc oddawanie aportowanego patyka lub piłki.
Podstawowymi komendami są komendy „siad”, „leż”, które są jedyni z najłatwiejszych do nauczenia, a zarazem dosyć istotnych – przydają się choćby przy nauce odpowiedniego zachowania przy podawaniu jedzenia. Przed podaniem psu jedzenia każemy wykonać mu komendę „siad” a potem „leż”, po czym podajemy miskę z jedzeniem, która w tym momencie jest nagrodą za wykonanie komendy.
Inna przydatną komendą jest również „stój”, przydatne, kiedy pies biega bez smyczy i biegnie w jakimś kierunku, a my chcemy go zatrzymać oraz wtedy, kiedy na przykład przechodzimy przez przejście dla pieszych i chcemy psa zatrzymać. Najlepiej komendy tej uczyć poprzez prowadzenia psa na smyczy, zatrzymując się wydajemy komendę „stój”.
Kolejną komenda powinno być „do mnie” albo „do nogi”, czyli komenda przywołująca. Najlepiej ćwiczyć ją, gdy wiemy, że pies nam nie ucieknie, ale dobrze jest również trzymać go na lince, aby zapobiec braku skupienia.
Spacery na smyczy
Na spacery z psem powinno wychodzić się od momentu, kiedy zyskuje on odporność, w tym samym czasie możemy także rozpocząć socjalizację szczenięcia z innymi szczeniakami. Naukę chodzenia na smyczy warto zacząć od pierwszego spaceru nawiązując z psem kontakt i trzymając go na krótkiej smyczy przez kilkanaście minut, stopniowo zwiększając ten czas – reszta spaceru powinna być zabawą.
Podczas nauki chodzenia na smyczy pies powinien chodzić przy nodze na krótkiej smyczy, my natomiast powinniśmy sprawdzać, czy idzie prawidłowo, w razie potrzeby skracając jeszcze smycz i wydając komendę „równaj’. Co jakiś czas należy psa nagradzać podczas takiego spaceru, a czas ćwiczeń powinien być stopniowy wydłużany.
Ważne jest, aby przy szczeniaku stosować, w zależności od jego siły albo szelki, albo obrożę. Przy psach delikatniejszych należy zastosować raczej szelki, przy psach silnych – obroże. Dobrze jest również rozważyć możliwość zastosowania kagańca, jeśli pies ma nawyk zjadania na spacerach różnych śmieci.
W powyższym artykule przedstawiliśmy kilka podstawowych działań, które mogą nam pomóc w wychowaniu grzecznego psiaka, te podstawy są bardzo ważne i ułatwiają naukę bardziej skomplikowanych poleceń. Najważniejsze jednak to pamiętać o tym, że pies potrzebuje naszej cierpliwości i wyrozumiałości, a nie przemocy fizycznej i zmuszania do czegokolwiek.


Idealny pies


Słodkie brązowe i mahoniowe Pinczerki