Idealny pies

Każdy z nas marzy o tym, aby jego pies był psem idealnym, najlepiej czytającym w myślach właścicielowi. Takie rzeczy zdarzają się niestety jedynie w filmach, a o to, aby nasz pies był idealny lub choć przypominający ideał zachowania, właściciel musi zadbać sam poprzez odpowiednie metody wychowawcze. Ważne jest, aby pamiętać, że pies musi mieć zaufanie do właściciela, jest wtedy najgrzeczniejszy i najlepiej wykonuje polecenia – zaufanie jest też konieczne, jeśli chcemy pracować z naszym psem i uczyć go czegokolwiek. Nie możemy więc stosować przemocy fizycznej, bicia psa czy sprawiania mu bólu innymi metodami. Takie zachowanie sprawi, że pies zaczyna się bać, nie ufa nam, zaś jego strach może przerodzić się z czasem w agresję lękową. Psa należy wychowywać z cierpliwością i wyrozumiałością, bowiem pies nie robi nam na złość swoim zachowaniem, a po prostu robi to, na co mu pozwalamy, dlatego najlepiej jest pokazać mu pozytywnymi metodami, jakie zachowania chwalimy i nagradzamy, a jakie nie. Chwalenie zachowań pożądanych powoduje, że pies straci zainteresowanie zachowaniami przez nas nie pochwalanymi i nie nagradzanymi, dzięki czemu będzie stawał się nie tylko grzeczniejszy, ale i bardziej z nami związany.

Nauka czystości

Szczeniak, który trafi do nas w czasie między 8 a 12 tygodniem życia, nie będzie prawdopodobnie potrafił jeszcze dać znać, że chce wyjść za potrzebą, a także będzie załatwiał się częściej niż dorosły pies. Aby nauczyć go załatwiania się na dworze i dawania znać, kiedy chce wyjść, należy uzbroić się w cierpliwość i wyrozumiałość – szczeniak jest jeszcze bardzo mały i nie zawsze będzie wiedział, czego od niego chcemy.

Najlepiej jest zapamiętać kilka zasad, które pomogą nam w nauczeniu psiaka czystości. Na pewno szczenię będzie chciało się załatwić zaraz po obudzeniu, po jedzeniu, po zabawie i przed położeniem się spać – wtedy należy zanieść je w miejsce, gdzie chcemy, aby się załatwiało, czy to na dwór, czy na przygotowaną w mieszkaniu matę, która przez jakiś czas ma spełniać funkcję toalety. Dodatkowo, należy nagradzać szczenię za każde załatwienie się w miejscu do tego przeznaczonym, ale nie stosować żadnych kar, jeśli załatwi się gdzie indziej – nie robi tego złośliwie, na razie po prostu się uczy. Musimy pamiętać, że do uzyskania przez psiaka odporności po cyklu szczepień nie powinniśmy wychodzić z nim na dwór. Najlepiej skonsultować się z prowadzącym lekarzem weterynarii, kiedy możemy rozpocząć spacery bez narażania zdrowia psiaka.

Psa można uczyć na dwa sposoby – najpierw załatwiania się na macie, a potem na dworze, albo od razu na dworze. Nie należy uczyć szczeniaka zarówno jednego, jak i drugiego na raz, bowiem nie będzie on wiedział, czego właściciel tak naprawdę wymaga. Jeśli uczymy psa załatwiania się na macie, powinna to być mata położona w miejscu, w którym nie przeszkadzałaby ona właścicielom, a jednocześnie pozwalała szczeniakowi na kilkakrotne chodzenie w kółko, w celu wybrania najlepszej pozycji i wygniecenia maty. Sama mata powinna być regularnie wymieniana, jednak kładziona w tym samym miejscu – tutaj zanosimy szczeniaka po jedzeniu, przed i po śnie, a także po zabawie. Kiedy zobaczymy, że pies zaczyna się załatwiać w innym miejscu, należy klasnąć, aby zwrócić jego uwagę oraz zanieść go w miejsce, gdzie powinien się załatwić; nie należy go bić ani szarpać. Jeśli pies skończy się załatwiać, należy go pochwalić, ale trzeba pamiętać, żeby go nie karać, jeśli załatwi się w innym miejscu. Podobnie, jeśli pies załatwi się pod naszą nieobecność w innym miejscu niż powinien, nie powinniśmy wyznaczać mu kary ani poprzez bicie, ani tym bardziej poprzez krzyczenie na niego czy wkładanie nosa w odchody – pies nie dość, że nie będzie wiedział, o co właściwie nam chodzi, to jeszcze dodatkowo przestraszy się, przestanie nam ufać i zatraci poczucie, że w swoim bezpośrednim otoczeniu powinien zachować przede wszystkim czystość.

Kiedy szczeniak będzie mógł już wychodzić na dwór, czyli kiedy miną dwa tygodnie od zakończenia cyklu szczepień, można zaczynać uczyć go załatwiania się na dworze, podczas regularnych spacerów. Ułatwione zadanie mają ci właściciele, którzy posiadają dom z ogrodem – mają bowiem łatwiejszy i szybszy dostęp do trawnika, jeśli tylko zauważą, że szczenię potrzebuje wyjść. Nie muszą w ten sposób stosować mat, a od razu uczą psa załatwiania się na dworze. Kiedy masz pies opanuje już załatwianie się na dworze, można zrezygnować z maty, zaś miejsce, gdzie mata się znajdowała, należy odkazić, by skutecznie zabić wszystkie zapachy. Trzeba jednak pamiętać, aby nie odkażać tego miejsca preparatami, które zawierają amoniak. Pamiętajmy także, żeby po naszym pupilu posprzątać, jeśli załatwia się na miejskim trawniku lub chodniku, nie każdy ma ochotę iść na spacer, czy do pracy drogą "usianą" psimi odchodami.

Nauka komend

Szczenięta bardzo chętnie i szybko się uczą, najczęściej poprzez zabawę, dlatego właśnie łatwiej jest od nich niż od starszych psów egzekwować umiejętności wykonywania komend. Komendy powinny pierwszą rzeczą, jakiej uczymy psa – tym bardziej, że na początku nie będziemy w stanie wychodzić ze szczeniakiem na spacery, skoro nie ma zakończonego cyklu szczepień.

Pierwszą komendą, jakiej powinniśmy nauczyć psa, jest komenda „zostaw”. Komenda ta przydaje się zarówno podczas oduczania psa gryzienia określonych rzeczy w domu, jak i podczas oduczania psa jedzenia na spacerach różnych rzeczy. Komendę tę można wywołać u psa, mówiąc „zostaw” i zabierając psu rzecz, którą próbuje gryźć, czy zjeść. Podobnie można postępować, ćwicząc oddawanie aportowanego patyka lub piłki.

Podstawowymi komendami są komendy „siad”, „leż”, które są jedyni z najłatwiejszych do nauczenia, a zarazem dosyć istotnych – przydają się choćby przy nauce odpowiedniego zachowania przy podawaniu jedzenia. Przed podaniem psu jedzenia każemy wykonać mu komendę „siad” a potem „leż”, po czym podajemy miskę z jedzeniem, która w tym momencie jest nagrodą za wykonanie komendy.

Inna przydatną komendą jest również „stój”, przydatne, kiedy pies biega bez smyczy i biegnie w jakimś kierunku, a my chcemy go zatrzymać oraz wtedy, kiedy na przykład przechodzimy przez przejście dla pieszych i chcemy psa zatrzymać. Najlepiej komendy tej uczyć poprzez prowadzenia psa na smyczy, zatrzymując się wydajemy komendę „stój”.

Kolejną komenda powinno być „do mnie” albo „do nogi”, czyli komenda przywołująca. Najlepiej ćwiczyć ją, gdy wiemy, że pies nam nie ucieknie, ale dobrze jest również trzymać go na lince, aby zapobiec braku skupienia.

Spacery na smyczy

Na spacery z psem powinno wychodzić się od momentu, kiedy zyskuje on odporność, w tym samym czasie możemy także rozpocząć socjalizację szczenięcia z innymi szczeniakami. Naukę chodzenia na smyczy warto zacząć od pierwszego spaceru nawiązując z psem kontakt i trzymając go na krótkiej smyczy przez kilkanaście minut, stopniowo zwiększając ten czas – reszta spaceru powinna być zabawą.

Podczas nauki chodzenia na smyczy pies powinien chodzić przy nodze na krótkiej smyczy, my natomiast powinniśmy sprawdzać, czy idzie prawidłowo, w razie potrzeby skracając jeszcze smycz i wydając komendę „równaj’. Co jakiś czas należy psa nagradzać podczas takiego spaceru, a czas ćwiczeń powinien być stopniowy wydłużany.

Ważne jest, aby przy szczeniaku stosować, w zależności od jego siły albo szelki, albo obrożę. Przy psach delikatniejszych należy zastosować raczej szelki, przy psach silnych – obroże. Dobrze jest również rozważyć możliwość zastosowania kagańca, jeśli pies ma nawyk zjadania na spacerach różnych śmieci.

W powyższym artykule przedstawiliśmy kilka podstawowych działań, które mogą nam pomóc w wychowaniu grzecznego psiaka, te podstawy są bardzo ważne i ułatwiają naukę bardziej skomplikowanych poleceń. Najważniejsze jednak to pamiętać o tym, że pies potrzebuje naszej cierpliwości i wyrozumiałości, a nie przemocy fizycznej i zmuszania do czegokolwiek.

Idealny pies